Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2125 K.2021/10459

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Hükümlünün suç tarihi itibariyle eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 493/1, 65/3, 522 (pek fahiş), 81/2 maddeleriyle; hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2., ve 119/1-c maddelerine uyan nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarının yanı sıra aynı Kanun'un 151/1. maddelerine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve bu suç yönünden suç tarihi itibariyle şikayet ve uzlaşma hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında uyarlama yargılamasında usulüne uygun bir karşılaştırmanın yapılmadığı bu bağlamda, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 119/1-c,

151/1 ve 53. maddelerinin uygulanması sonucu her üç suç yönünden ulaşılacak ceza toplamının, 765 sayılı TCK'nın 493/1-, 522 (pek fahiş), 65/3. ve 81/2. maddelerine göre belirlenen ve kesinleşen 3 yıl 2 ay 16 gün hapis cezasından daha lehe olup olmadığı yönünde ayrı ayrı uygulama yapılıp sonuç cezaların açıkça gösterilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,