Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2137 K.2021/9754

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 08/04/2008 tarihinde verilen karar 24/04/2008 tarihinde talimatla alınan ifadesinde belirtmiş olduğu adresinde üvey annesine tebliğ edilmiş ise de, sanığın tebliğ tarihinde Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olması nedeniyle yapılan tebliğin usulsüz olduğu anlaşıldığından, sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 491/4, 522, 59; suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 62, 53. maddeleri kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında, zamanaşımı süresi yönünden sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nın 102/3, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 13.11.2002 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,