Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2172 K.2021/7041

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

08.05.2019 tarihli 6. Ceza Dairesi 2016/6733 Esas, 2019/2857 Karar sayılı bozma ilamında kısa kararda sanığa 3 yıl 9 ay hapis cezası, gerekçeli kararda ise; 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası verilmek suretiyle çelişki yaratılması nedeniyle yerel mahkeme kararının bozulmasına ve kazanılmış hakkın korunmasına karar verildiği, kısa karar (hüküm fıkrası) ile gerekçeli karar arasında çelişki bulunması halinde kısa kararın geçerli olacağı, bu sebeple kazanılmış hak teşkil eden miktar; kısa kararda yazılı olan 3 yıl 9 ay hapis cezası olduğu halde, bozmaya uyulduktan sonra yeni verilen hükümde 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine aykırı olarak 3 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası verilmek suretiyle fazla ceza tayini,