Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2204 K.2021/5856

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dairemizin 22/05/2019 tarihli ve 2016/602 Esas, 2019/3253 Karar sayılı ilamında hükümlü ... hakkında "Hükümlü ...’e anılan uyarlama kararının başvurabileceği yasa yolu, türü, süresi, mercii, sürenin ne zaman başlayacağı ve nerelere ne biçimde müracaat edilebileceği yazılmak suretiyle, bilgisi dışında atanan savunmanın temyizini kabul edip etmediği, hükmü temyiz etmediği takdirde savunmanının temyiz isteminin geçersiz sayılacağı da belirtilerek meşruhatlı tebligata karşın hükümlünün açılan temyiz davasına onay verdiğine dair açık bir irade ortaya koymadığının anlaşılması karşısında;

dosyanın bu hükümlü yönünden inceleme dışı bırakılmasına” karar verilmiş ise de; hükümlü vasisinin de temyiz hakkı bulunduğundan, adı geçen hükümlünün vasisi Arslan Beyazgül'ün 22/07/2019 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla; hükümlü vasisinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Oluş ve dosya kapsamına göre. 16.11.1995 günü saat 19.00 hükümlüler ... ve ...’ın suç arkadaşları ...ve ...ile birlikte Kadıköy’den mağdur ...’ın ticari taksisine müşteri gibi binip İstinye’de boş bir arazide aracı durdurup, zorla mağdurun 7.000.000 TL (7.000 YTL) parasını, oto teybini, kol saatini ve deri montunu aldıkları, hükümlü ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdurdan alınan oto teybi, mont ve kol saatinin iade edildiği, olayda;

hükümlü ...’ün suç arkadaşları ile birlikte mağdura karşı gerçekleştirdikleri yağma eyleminin suç tarihindeki 765 sayılı TCK’nın 497. maddenin 1. fıkrası, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 149. maddenin 1. fıkrasının (c) ve (h) bentleri; kapsamında kaldığı gözetilerek aynı Kanunun 61. maddesine göre temel cezanın alt sınır aşılarak tayini gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Hükümlü ... ve suç arkadaşlarının yakalandıklarında mağdur ...’dan yağmalanan oto teybi, mont ve kol saatinin yerlerini göstererek polise teslim edildiğinin, mağdurdan yağmalanan paranın ise iade edilmediğinin anlaşılması karşısında; mağdur ...’a kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre TCK'nin 168/1. maddesinin uygulama koşullarının takdiri gerektiğinin düşünülmemesi,

3- İnfaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı düşünülmeden, kazanılmış hak kavramına yanlış anlam yüklenerek hükümlü ... hakkında noksan ceza tayini,