Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2503 K.2021/9694

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan 30/04/2019 tarihli ek kararın incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 30.04.2019 tarihli, 2019/473 esas ve 2019/605 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ...’ın temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...’ın temyiz isteminin suç işleme kastının bulunmadığı, diğer sanıkların eylemine katılmadığı, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin suç işleme kastının bulunmadığı, diğer sanıkların eylemine katılmadığı, beraat etmesi gerektiğini;

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği, suçu kabul etmemekle birlikte olayda silah kullanmadığı, bu nedenle silah kullanıldığından bahisle temel cezanın belirlenmesinin hukuka aykırı olduğu, yağma suçunun daha az cezayı gerektiren TCK'nın 150/1. maddesinin ve lehe hükümlerin uygulanmasını ve yargılama giderlerinin kamu üzerine bırakılması gerektiği ; sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, yağma suçu bakımından menfaat şartının gerçekleşmediğini, diğer sanıkların eylemine katılmadığı,

yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarında temel cezanın belirlenmesinde alt sınırı uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuki olmadığını; sanık ... müdafii temyiz isteminin yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmadığı, kastının bulunmadığı, diğer sanıkların eylemine katılmadığı,

katıldığı kabul edilse bile TCK'nın 39. maddesinde düzenlenen yardım eden sıfatının değerlendirilmesi gerektiği, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırı uzaklaşılarak hüküm kurulmasının hukuki olmadığını, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması sınırları içerisinde kaldığı halde bu hususların değerlendirilmediğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Mağdurun 28/03/2018 tarihli ifadeli yüzleştirme tutanağında sanıklardan ...'ın olay sırasında yakasını çekmek suretiyle zor kullandığını; ...

Bölge Adliye Mahkemesindeki duruşmadaki beyanında ise, sanıkların cep telefonunu istediklerinde vermeyeceğini beyan ettiğinde kim olduğunu hatırlamadığı sanığın arkadan kendisini tutup çektiğini belirtmiş olması karşısında, mağdurun şahsına zarar veren sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı TCK'nin 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığının gözetilmemesi.

Tekerrüre esas alınan ilamda, sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulandığının anlaşılması karşısında, bu dosya nedeniyle ikinci kez mükerrir olan sanık hakkındaki hapis cezasının mükerrirlere yönelik infaz rejimine göre çektirilmesi sırasında, 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesinin dikkate alınması gerektiği belirtilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “eşit olarak ” tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “Sanıklardan eşit olarak” kelimelerinin çıkartılarak,