Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2540 K.2021/10511

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen ek 2. madde uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adlî para cezalarından ibaret mahkûmiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen 2.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin hükmün, cezanın tür ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince katılan ile sanık ... müdafiinin temyiz istemlerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yağma suçunun, 5237 sayılı TCK’nın 149/1. maddesinin (c) ve (d) bentlerine aykırı biçimde birden fazla kişi tarafından ve iş yerinde işlenmesine karşın, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, (d) bendinin değerlendirilmeye esas alınmaması ve alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.