Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2664 K.2021/5108

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 01.07.2020 gün ve 2020/194 E. 2020/217 sayılı kararıyla, sanık ve müdafiinin katıldığı oturumda TCK’nın 149/1-h, 62. madde ve fıkraları uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedildiği, hükmün sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edildiği, sanık ...’ın 06.07.2020 tarihinde Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla “... dosya kapsamında aldığım cezamın tüm temyiz haklarından feragat ediyorum, cezamın onaylanmasını istiyorum.” şeklinde dilekçe sunduğu,

İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10.07.2020 gün ve 2020/194 E. 2020/217 sayılı ek kararıyla "CMK'nın 266/3. maddesinde "150 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca, kendisine müdafii atanan şüpheli veya sanıklar yararına kanun yoluna başvurulduğunda veya başvurulan kanun yolundan vazgeçildiğinde, şüpheli veya sanık ile müdafiinin iradesi çelişirse müdafiinin iradesi geçerli sayılır” gerekçesiyle sanık ...'ın talebinin reddine karar verildiği, dosyada;

5271 sayılı CMK’nın 266/3. maddesinde “aynı Kanunun 150/2. madde ve fıkrası uyarınca sanık ve müdafiinin iradesinin çelişmesi halinde müdafiinin iradesine üstünlük tanınması” gerektiği hususunun somut dosyada mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; sanık ...’ın 06.07.2020 tarihinde Maltepe 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla “... Dosya kapsamında aldığım cezamın tüm temyiz haklarından feragat ediyorum, cezamın onaylanmasını istiyorum.” şeklindeki feragat dilekçesinin geçerli olduğu kabul edilip, İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 10.07.2020 gün ve 2020/194 E. 2020/217 sayılı ek kararının kaldırılarak yapılan incelemede: