Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/2668 K.2021/6877

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Siirt 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nce 18.05.2018 gün, 2018/68 esas ve 2018/162 sayılı karar ile sanıklar Vasfı Cengiz, ... hakkında neticeten; yağma suçundan ayrı ayrı iki kez 5 yıl, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da 6 yıl 3 ay hapis cezasına dair mahkumiyet kararlarına yönelik tüm sanıklar savunmanlarının istinaf müracaatları üzerine.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nce 28.05.2019 gün, 2018/3071 esas ve 2019/1147 sayılı karar ile; yağma suçu yönünden ceza miktarı gözetilerek kesin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise temyiz yasa yolu açık olmak üzere istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği, anılan kararın tüm sanıklar müdafıileri tarafından temyizi üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nce 27.06.2019 gün, 2018/3071 esas ve 2019/1147 sayılı ek karar ile yağma suçu yönünden temyiz talebinin reddine karar verildiği, anılan ek kararın sanıklar savunmanları tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de;

Yağma suçundan hükmedilen sonuç cezanın 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olup, temyiz edilemez nitelikte olduğu, bu açıklamalar ışığında Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 2020/1 sayılı ve 23.01.2020 tarihli iş bölümüne ilişkin kararına göre; "Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz." şeklinde düzenlemeye yer verildiği, dolayısıyla yağma suçundan verilen kararın temyiz kapsamı dışında olduğunun anlaşılması karşısında;