KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/2854 E., 2021/5982 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Temyiz edenler
- Sanık ve müdafii
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin eylemin sübut bulmadığına, suç vasfının yağma olmadığına, mahkumiyete esas alınan delillerin yeterli olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmamasına, alt sınırdan indirim yapılmasına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Oluş ve dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanık ...’ın gece vakti mağdurun boğazını sıkıp cep telefonunu yağmalaması şeklinde gerçekleşen olayda, nitelikli yağma suçunu gerçekleştiren sanık hakkında kurulan hüküm ve uygulama maddelerinin gerekçesinin yasal ve yeterli olduğu, yine verilen ceza miktarına göre de sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nın 231. maddelerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, bu itibarla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/2854, K. 2021/5982, 25 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama