KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/3209 E., 2021/4106 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mart 2021
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ...’in 23.10.2020 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını talep ettiği, sanık ve müdafiinin bu tarih itibarıyla gerçekleşmiş bir temyiz isteği bulunmadığından, katılan vekilinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.
Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin beraat eden sanıkların cezalandırılmaları ve mahkumiyet hükmü kurulan sanık hakkında şartları oluşmadığı halde fazla indirim yapılarak hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.
Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/3209, K. 2021/4106, 8 Mart 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama