Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3415 K.2020/4450

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıkların temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

05.03.2013 tarih ve 2013/88 E-2013/138 K sayılı mahkumiyet kararının sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından lehe temyiz edilmesi ve aleyhe temyiz bulunmadığından 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesi gerektiği gözardı edilerek, sanığın sonuç olarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası verildiği ve bu hususun kazanılmış hak oluşturacağının gözardı edilmesi suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,