Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3590 K.2021/32

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç adının “Büyük veya küçük baş hayvan hakkında hırsızlık” yerine “Kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık”, suç tarihinin 05/10/2010 yerine 06/12/2017 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata kabul edilmiştir.

Sanık hakkında, tekerrür uygulanmasına esas gösterilen ilamda birden fazla hükümlülük kararı bulunması karşısında, 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilip, hangi hükümlülüğün esas alındığının gösterilmemesi, infaz aşamasında en ağır cezayı içeren hükümlülüğün gözetilmesi mümkün olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bozmadan önce verilen ve sadece sanık ... müdafii tarafından temyiz edilen 07/06/2011 tarihli kararda sanığın sonuç olarak 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak teşkil ettiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık hakkında verilen 07/06/2011 tarihli kararın karşı temyiz olmaksızın bozulduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesine göre yeniden kurulan hükümde kazanılmış hak ilkesi gereği sanık hakkında ilk hükümde yer almayan ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Mahkumiyet kararı verildiği halde kendisini avukat ile temsil ettiren katılan lehine avukatlık asgari ücret tarifesine göre vekalet ücreti hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde sonuç ceza kısmına “4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,” cümlesinden sonra “Sanık hakkında bozma öncesi yapılan uygulamanın sonuç ceza bakımından kazanılmış hak teşkil etmesi nedeniyle sanığın neticeten 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına” cümlesinin eklenmesi,