Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3732 K.2021/293

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 14/04/2010 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 26/05/2010 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarif arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 61, 522, 59. maddelerinin ve hükümden sonra 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 116/4, 119/1-c, 66/1-d, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 765 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/3 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 15 yıllık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 05.03.2005 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,