Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3754 K.2021/3106

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2014/188 esas, 2016/223 sayılı kararının 02/05/2016 tarihinde infazını müteakip, hükümlünün adli sicil ve arşiv kaydının silinmesine yönelik talebinin kabulüne ve Mahkemelerince verilen 17/03/2016 tarihli kararın kaldırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2018 tarihli ve 2014/188 esas,

2016/223 sayılı ek kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27/08/2020 gün ve 94660652-105-34-2470-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02/10/2020 gün ve 2020/83736 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

1-İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2014/188 esas, 2016/223 sayılı kararına yönelik yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 51. maddesinde yer alan “İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir” şeklindeki düzenleme karşısında, adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında verilen 2.000,00 Türk lirası adli para cezasının ertelenmesine karar verilmesinde,

2-İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2018 tarihli ve 2014/188 esas, 2016/223 sayılı ek kararına yönelik yapılan incelemede;

Karar tarihinden önce 11/04/2012 tarihli ve 28261 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Adli Sicil Kanunu ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanunda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 2. maddesi ile değiştirilen, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 12. maddesinin 1. fıkrası (b) bendi ile arşiv kayıtlarının silinmesi koşullarının yeniden düzenlendiği ve anılan Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılacağının hükme bağlandığı nazara alındığında, 11/04/2012 tarihinden itibaren adli sicil ve arşiv kayıtlarının silinmesi işleminin münhasıran Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde,

Kabule göre de, adı geçen sanığın mala zarar verme suçundan almış olduğu mahkumiyet kaydının, atılı suçun niteliği gereği sanık hakkında hak yoksunluğuna sebebiyet verdiği, 5352 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren, yasaklanmış hakların iadesine ilişkin anılan Kanun'un 13/A-1-a-b maddesindeki koşullar gözetilerek, aynı Kanun'un 6290 sayılı Kanun ile değişik 12/1-b maddesi uyarınca, yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı alınması koşulu ile 15 yıl, yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı ./..

alınmaksızın 30 yıl geçmesiyle arşivden silinebileceği, somut olayda; 28/02/2014 tarihinde işlenen ve infaz edilerek 02/05/2016 tarihinde arşive alınan kaydın, arşive alınma tarihi üzerinden geçmesi gereken yasal sürelerin henüz tamamlanmamış olması nedeniyle, yazılı şekilde arşiv kaydının silinmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1-İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/03/2016 tarihli ve 2014/188 esas, 2016/223 sayılı kararı hakkında yapılan (1) no’lu kanun yararına bozma isteminin incelemesinde;

5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezalarının ertelenmesi mümkün olup, hapis cezasından çevrilen veya doğrudan verilen para cezalarının ertelenmesine imkân bulunmadığından, İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17/03/2016 tarihli ve 2014/188 esas, 2016/223 sayılı hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 4. fıkrasının (c) bendi uyarınca, aleyhe sonuç doğurmamak ve yeniden yargılama yapılmamak üzere BOZULMASINA,

2-İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2018 tarihli ve 2014/188 esas, 2016/223 sayılı ek kararı hakkında yapılan (2) no’lu kanun yararına bozma isteminin incelemesinde;