Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/3793 K.2021/1038

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Kanun’un 163/3 ve 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/09/2018 tarihli ve 2017/177 esas, 2018/507 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 24.07.2020 gün ve 94660652-105-55-2176-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.08.2020 gün ve 2020/71615 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2018 tarihli ve 2017/385 esas, 2018/447 sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3. maddesi gereğince 4 defa 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karar verildiği, anılan kararın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28/02/2019 tarihli ve 2018/3124 esas, 2019/606 sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleştiği, somut olaydaki hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararına karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi gereğince itiraz talebinde bulunularak meselenin çözülebileceği düşünülerek yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, sanığın farklı tarihlerde elektrik kablosunu direkt bağlayarak sayacı devre dışı bırakmak suretiyle karşılıksız elektrik kullanması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminden dolayı, Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/177 esas, 2018/507 sayılı dosyası nedeniyle yargılamasının yapılarak mahkum edildiği, bu eylemin suç tarihinin 01/10/2016, iddianame tarihinin ise 22/02/2017 olduğu,

anılan dosyanın istinaf edilmeksizin kesinleştiği, yine aynı sanık hakkında Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2017/385 esas sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda mahkumiyetine karar verildiği ve anılan dosyada suç tarihlerinin 13/10/2016, 14/10/2016, 04/11/2016, 11/11/2016, iddianame tarihinin ise 04/07/2018 olduğu, tüm suçların 22/02/2017 tarihli ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı, anılan iki dosyada da sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette olduğu ve suç tarihlerinin yakınlığı dikkate alınarak,

bu eylemlerin bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, dosyaların birleştirilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Samsun 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/07/2018 tarihli ve 2017/385 esas, 2018/447 sayılı kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan adı geçen sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3. maddesi gereğince 4 defa 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karar verildiği, anılan kararın Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 28/02/2019 tarihli ve 2018/3124 esas, 2019/606 sayılı kararı ile düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi suretiyle kesinleştiği, somut olaydaki hukuka aykırılığın Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararına karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308/A maddesi gereğince itiraz talebinde bulunularak meselenin çözülebileceği düşünülerek yapılan incelemede;