Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4106 K.2021/98

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun alınan ifadelerine göre, 120 TL parayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Mağdur 08/04/2015 tarihli dilekçesinde, zararın 27/03/2015 tarihinde tamamen giderildiğini belirttiği, iddianamenin kabul tarihinin 31/03/2015 olduğu, zararın kovuşturma başlamadan önce soruşturma aşamasında giderildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümleri uyarınca 1/2 oranından fazla ancak 2/3 oranını geçmeyecek şekilde indirim yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,