Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4144 K.2020/4429

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Sanıkların müştekinin ikametine girerek hırsızlığa teşebbüs etmelerinden ve akabinde kovalamaca sonucunda yakalanmalarından ibaret eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 142/2-a maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 10/07/2013 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin Silopi 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin2007/62 Esas -2007/61 Karar sayılı ilamı yerine hatlı şekilde Siirt 2. ASCM 2011/80-46 E.K; Batman 1. ASCM 2012/1815 E, 2013/46 K; Batman 2. ASCM 2008/350-608 E.K; Batman 2. ASCM 2008/438-612 E.K. sayılı ilamlarının TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve sanık ...’in eşinin temyiz temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde, 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarıca bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,