Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4230 K.2021/2500

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararda, sanığın suç tarihi itibariyle eyleminin, oluşa ve dosya içeriğine uygun şekilde değişen suç vasfı itibariyle sübut bulan bina içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu belirtilip lehe olan 6545 sayılı Yasa ile değişiklik öncesi halinden bahsedilmesine karşın, uygulama maddesinin aynı kanunun 142/2-h maddesi olarak belirtilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 21.05.2019 tarih, 2018/15038 E, 2019/8663 K. Sayılı bozma ilamı öncesi verilen ilk kararda TCK'nın 142/2-d maddesi gereğince temel cezadan uzaklaşılarak 1/3 oranında teşdid uygulanmasına rağmen bozma etkisiz hale getirilerek bozma sonrası TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince temal cezadan uzaklaşılarak bu defa bir katı oranında teşdid uygulanması,