Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4370 K.2020/5261

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: 18.09.2015 günlü asıl karar kesinleşmeksizin 19.10.2015 tarihli ek karar ile verilen mahsup kararının yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın 05.06.2014 günü katılana ait ikametin bahçesinde bulunan motosikleti çalmış olduğunun anlaşılması karşısında öncelikle suça konu yerin etrafı çevrilmekle bina eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı denetime olanaklı araştırıldıktan sonra şayet katılana ait ikametin eklentisi niteliğinde bulunmayan bir yerden çalındığının tespiti halinde konut dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurları itibariyle oluşamayacağı gibi hırsızlık suçu bakımından da sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı buna karşılık ikametin eklentisi niteliğindeki yerden çalındığının belirlenmesi halinde ise bu kez

sanığın eylemlerinin TCK’nın 116/1.maddesinde düzenlenen konut dokunulmazlığını ihlal suçu ile birlikte suç tarihi itibariyle yürürülükte bulunan ve ayrıca 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine göre de lehe bulunan TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeksizin eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,