Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4659 K.2021/1100

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen 18/06/2015 tarihli hükmün sanığın en son talimatla savunmasının alındığı sırada verdiği adresinden başka, daha önce usulüne uygun herhangi bir tebliğ de yapılmadığı anlaşılan adrese Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca tebliğ edildiği görülmekle, anılan bu tebliğin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak kabulü ile temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/2- h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,