Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4731 K.2021/767

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Şikayetçi İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

Şikayetçi İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü’nün sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından açılan kamu davalarında, suçtan doğrudan zarar gördüğünün kabul edilemeyeceğinden ve bu nedenle de bu suçlar yönünden davaya katılma hakkı bulunmayan kurumun hükmü temyiz yetkiside olmadığı anlaşılmakla, Şikayetçi İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğanemeye aykırı olarak REDDİNE,

II- Suçtan zarar gören İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü vekili ile sanığın mala zarar verme suçundan, sanığın da ayrıca hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

CMK'nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, şikayetçi kurumun maddi unsurun gerçekleştiği buna karşılık katılan ve CMK’nın 231.maddesi yönünden mahkemece verilen hükmü lehe temyiz etmekle açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören şikayetçi İçişleri Bakanlığı’nın davaya katılmasına karar verilmekle, sanık ve katılan vekili temyizi üzerine yapılan incelemede;

Kararda denetime ve hüküm vermeye elverişli gerekçeye yer verilmiş olduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu sebeple bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.