Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/4901 K.2021/796

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçinin etrafı tel örgüyle çevrili bağ evinin bahçesinden hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanık hakkında bu olaya ilişkin konut dokunulmazlığını ihlâl etme suçundan mahallinde zamanaşımı içerisinde işlem yapılabileceği değerlendirilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın şikâyetçiye ait bağ evinin etrafı tel örgü ile çevrili olan bahçesine telllerden atlayarak girmesi ve buradan 2 tavuğu çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 141/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

2- Sanığın 2 tavuk çaldığı olayda; sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 28.06.2014 tarihinde 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/3. maddesi ile “hükümlü adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, buna uymaması hâlinde kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği” düzenlemesi getirildiği hâlde, anılan düzenleme dikkate alınmaksızın ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılması,