Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5094 K.2021/1427

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Daha önce verilen bozma hükmünün sadece suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında önceden hükmedilen sonuç cezanın 4000 TL adli para cezası olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun CMK 326 son maddesi gereği 4000 TL adli para cezası şeklindeki kazanılmış hakkının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Mahkememizin 19/07/2018 tarih 2017/2017 Esas, 2018/509 Karar sayılı hükmünün sanık aleyhine temyiz edilmediği,

bu hükümle belirlenen hapis cezasının miktarı itibariyle sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu (Kısa süreli hapis cezasından çevrilen adli para cezasının kazanılmış hak teşkil etmeyeceği) anlaşılmakla 1412 Sayılı CMUK'un 326. son maddesi uyarınca sanığın cezasının neticeten 6 ay 20 gün hapis cezası olarak infazına,” ilişkin kısım çıkartılarak,