Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/512 K.2021/10183

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminin 765 sayılı Yasanın 495/1. maddesindeki yağma suçunu oluşturduğu; bu suça ilişkin asli dava zamanaşımının, anılan Yasa'nın 102/2 ve 104/2. maddelerine göre 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olması nazara alındığında sanığın üzerine atılı eylem nedeniyle zamanaşımı süresinin dolmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki düşme isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Üsküdar 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.02.2007 tarihli hükmünün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 11.12.2013 tarihli 2011/12758 Esas ve 2013/24994 Karar sayılı kararı ile bozulması üzerine yapılan yargılamada 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza açısından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle kazanılmış hakkın korunması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

2- Suç tarihinin 01/06/2005 tarihinden önce olması halinde; 5237 sayılı TCK.nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda, aynı kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasına “CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralı dikkate alınarak,