Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5409 K.2021/3070

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, sanığın adına kayıtlı olan aracı mağdur adına ruhsata tescil ettirdiği ancak aracın ruhsatı ve anahtarının kendisinde kalarak aracı kullandığını iddia ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın mağdur adına kayıtlı ancak ruhsat ve anahtarının kendisinde bulunduğu aracı kullanması şeklindeki eyleminde suç işleme kastının bulunup bulunmadığının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-) Mağdur, dayısı olan sanığa aracın anahtarını ve ruhsatını verdiği, sanığın yaşlı olması ve aralarında yaşanan sorundan dolayı aracı kullanmasını istemediği ancak sanıktan anahtarını ve ruhsatını almadığı anlaşılmakla sanığın eyleminin hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen (7) numaralı alt bent uyarınca uzlaşma kapsamına alınan TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen “ güveni kötüye kullanma” suçunu oluşturup oluşturmadığının tartışılmaması,

3-) Kabule göre de; Mağdur ile sanığın aynı konutta beraber yaşamadıkları ve TCK'nın 167/2. maddesi hükmünün olayda uygulama yeri bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,