Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5490 K.2021/2610

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

17/03/2011 tarihli kararın müdafii yerine sanığa 12/05/2011 tarihinde yapılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca müdafiiye tebliğ edilmesi gerektiği halde sanığa tebliğ edildiği ve böylece yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve kararın kesinleşmediği, sanık müdafiinin 11/08/2020 tarihli dilekçesinin eski hale getirme ile temyiz istemi niteliğinde öğrenme üzerine ve süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinden yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3000 TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 2400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 116/1. maddelerine uyan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 17.03.2011 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,