Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/554 K.2020/5046

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar ... ve ... müdafiileri tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle;

Sanık ... müdafiinin duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde duruşmaya gelmediği ve geçerli bir mazeretde de bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen sanık hakkındaki incelemenin duruşmasız olarak yapılmasına karar verilerek;

Sanık ... hakkında yağma suçu yönünden duruşmalı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden duruşmasız olarak; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre, tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda dosya okunarak gereği düşünüldü;

Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.04.2018 gün, 2012/51 Esas ve 2018/96 Karar sayılı ilamıyla, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına karşı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin CMK'nin 272 ve müteakip maddeleri uyarınca istinaf kanun yoluna başvurmaları üzerine;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 11.07.2019 gün, 2018/2923 Esas ve 2019/1574 Karar sayılı yağma suçu bakımından; sanıklar ..., ..., ..., ...,

Sertkaya, ..., ... hakkında "İstinaf başvurularının esastan reddine" dair karara karşı sanıklar müdafiilerinin; sanıklar ... ve ... hakkında “İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılarak CMK'nin 280/1-a maddesi yollamasıyla CMK'nin 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince sanığın müsnet suçlardan beraatine” dair karara karşı katılan ... vekilinin; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından; sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında “Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine" dair karara karşı sanık ... ile diğer sanıkların müdafiilerinin;

sanık ... hakkında “İlk derece mahkemesinin mahkumiyet kararının kaldırılarak CMK'nin 280/1-a maddesi yollamasıyla CMK'nin 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince sanığın müsnet suçlardan beraatine”;

dair karara karşı katılan ... vekili tarafından açılan temyiz davaları ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine dair kararın kesin olduğu gerekçesiyle, CMK'nin 296/1. maddesi uyarınca temyiz talebinin reddine dair 29.11.2019 gün, 2018/2923 Esas ve 2019/1574 Karar sayılı ek karara karşı da sanık ... müdafii tarafından açılan temyiz davaları üzerine; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda;

katılan ... vekili, sanık ..., sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve sanık ... müdafiince duruşmada hukuka aykırı olduğu ileri sürülen hususlar ile re'sen incelenmesi gereken konular CMK'nin 288 ve 289. maddeleri kapsamında incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından ''Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine" dair karara karşı sanıkların müdafiilerinin temyiz isteminin incelemesinde;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...’e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu nedeniyle; ilk derece mahkemesince TCK'nin 109/2, 109/3-a, b, 62, 53. maddeleri uyarınca verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasına karşı yapılan istinaf başvurusu sonucu TCK'nin 109/2, 109/3-a, b, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve güvenli tedbirine karar verildiği görülmekle;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-b maddesi uyarınca, İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığı; ayrıca gerekçeli kararın sanık ... müdafiine 16.09.2019 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz süresinin sanığın haberdar olduğu müdafiine yapılan tebliğ tarihinden itibaren başladığı, kararı sanık müdafiinin temyiz etmediği, sanığın ise CMK’nin 291. maddesi uyarınca 15 günlük yasal süresinden sonra 15.11.2019 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanık ... Kara ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin vaki taleplerinin CMK’nin 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Katılan ... vekilinin, sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik; sanık ... müdafiinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu bakımından temyiz isteğinin reddine dair 29.11.2019 günlü ek karara yönelik temyiz itirazların incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; katılan ...'e yönelik, sanık ... hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet kararlarının kaldırılarak CMK'nin 280/1-a maddesi yollamasıyla CMK'nun 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, CMK’nin 223/2-e maddesi gereğince sanıkların müsnet suçlardan beraatlerine dair verilen kararda; sanık ... müdafiinin 29.11.2019 günlü temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararda hukuka aykırılık bulunmadığından,

katılan ... vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazlarının CMK'nin 302/1. maddesi gereğince reddiyle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.07.2019 gün, 2018/2923-1574 sayılı hükmünün ve “Temyiz isteminin reddine dair 29.11.2019 günlü ek kararın” tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulaması yönünden, 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 10. maddesinin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine, 5271 sayılı CMK'nin 326/2. maddesine aykırı biçimde ‘Yargılama giderinin sanıklardan ayrı ayrı tahsil edilmesi’ biçiminde karar verilmesi,

2- Sanık ...’in adli sicil kaydında gözüken ve mükerrirlik uygulamasına esas alınan Sapanca Asliye Ceza Mahkemesi'nin,04.06.2007 tarihinde kesinleşen 2006/269 Esas, 206/117 Karar sayılı ilamına konu 1 yıllık erteli hükümlülüğünün, 04.06.2008 tarihinde infaz edilmiş sayıldığı, sonraki suçun TCK’nin 58. maddesinde düzenlenen 3 yıllık süre geçtikten sonra 24.07.2011 tarihinde işlendiği, bu haliyle sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca uygulama yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin duruşmada ve sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdüğü temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 11.07.2019 günlü ve 2018/2923 Esas, 2019/1574 Karar sayılı hükmünün, açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK’nin 303/1-h maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından, sanık ... hakkında “58. maddenin uygulanmasına,” ilişkin bölümün çıkarılmasına ve Yargılama giderleri bölümünde ''Her bir sanıktan ayrı ayrı tahsiline'' kelimesinin çıkartılarak yerine ''Sanıkların

neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına'' cümlesinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma suçundan beraat kararına karşı katılan vekilinin; sanık ... hakkında katılan ...’e yönelik yağma suçundan istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

1-Sanıklar ... ve ...’nın katılan ...’i kaçırarak üzerinde bulunan sanık ...’den almış olduğu çekleri makilik alanda yağmaladıktan sonra, olay yerine gelen ... ile birlikte katılanı iki katlı bir eve götürdükleri, buraya gelen sanık ...’nın katılana hitaben “... ve ağabeyim ... ile birlikte sana 1.600.000 USD’luk rajon kestik sen bize borcun ödemedin” şeklinde beyanlarda bulunarak para istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine sanıkların katılanı alarak Karasu ilçesindeki ...’a ait gazinonun arka tarafına götürdükleri, buraya diğer sanık ... ve inceleme konusu olmayan ...’ın geldiği,

daha sonra lokantanın dehlize benzer bir yerine kilitledikleri ve 1600.000 TL’lik müşteri çeki istedikleri, sanıkların katılanı 2-3 saat tuttuktan sonra sanık ...’ın lokantası yakınındaki bir eve götürdükleri ve katılandan müşteri çeki alıp müşteri ...’e söz konusu çeklere kefil olmasını sağladıkları anlaşılan olayda;

sanık ... aşamalardaki beyanlarında, “Sanık ...’in kendisini arayarak misafirleri olduğunu lokantasına getirmek istediğini söylediği daha sonra bir otomobil ile üç kişiyi getirdiğini şahıslar arasında ticari sebeplerle uyuşmazlık bulunduğunu bu uyuşmazlığı tartışacaklarını söyleyip lokanta içinde gözden uzak bir masa talep ettiğini ...'in yanında gelen bu üç şahıstan birinin yüzünden darp edilmiş olduğunun anlaşılmakta olduğunu darp edildiği anlaşılan şahsı yüzünü yıkamak için tuvalete götürdüğünü şahsa polise haber verebileceğini söylediği şahsın ise gerek olmadığını söylediği şahıslar masada otururken ...'ın da gelip oturan şahıslara

katıldığını, masada konuşulanlara kulak misafiri olduğunda üç kişinin bir ticaret ve çekler ile ilgili konuştuklarını duyduğunu” şeklindeki beyanları dikkate alındığında; sanıkların, katılanı yağmalamak amacıyla çek tanzimi için daha sakin bir yere ihtiyaç duydukları bu bakımdan ...’ın lokantasını uygun gördükleri, burada mağduru tehdit ederek ondan para istedikleri, sanık ...’ın da katılanın darp edilmiş olduğunu ve ondan çek istendiğini bile bile eyleme iştirak ettiği anlaşıldığından,

sanık ... hakkında, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince, ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde yeterli olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi, 2- UYAP sisteminden alınan sanık ...'ın nüfus kaydına göre, sanığın hükümden sonra 20.05.2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 64/1. maddesinin uygulama olanağının değerlendirilmesi zorunluluğu,