KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/5557 E., 2021/1932 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
263 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçu nedeniyle zamanaşımı içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğu görülmüştür.
1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanık ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Dairemizce de benimsenen ve Y.C.G.K.'nın 16.04.2013 günlü, 2012/6-1307 esas ve 2013/151 sayılı kararı uyarınca iddianamedeki olayın anlatım biçimi ve uygulanması istenen yasa maddelerine göre; sanık hakkında, hırsızlık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, iddianame de düzenlenmediğinin anlaşılması karşısında; hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması;
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
3- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Olay yeri inceleme raporunda müştekinin işyerinin kapısının sert bir cisimle zorlanmak suretiyle girildiği belirtilse de; müştekinin işyerinin kapısında herhangi bir zarar olmadığı yönünde beyanı olduğunun anlaşılması karşısında, unsurları oluşmayan suçtan sanığın beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/5557, K. 2021/1932, 9 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama