Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/56 K.2020/483

Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesince 06.02.2019 gün, 2018/59 esas ve 2019/21 sayılı karar ile sanıklar ..., ...., ... ve ... hakkında neticeten; yağma suçundan 5 yıl, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan da 6 yıl 3 ay hapis cezasına dair mahkumiyet kararlarına yönelik sanıklar .... ve sonradan feragat dilekçesi sunan .... ile tüm sanıklar savunmanlarının istinaf müracaatları üzerine.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince 26.03.2019 gün, 2019/823 esas ve 2019/583 sayılı karar ile; yağma suçu yönünden ceza miktarı gözetilerek kesin, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise temyiz yasa yolu açık olmak üzere istinaf taleplerinin esastan reddine karar verildiği, anılan kararın tüm sanıklar tarafından temyizi üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince 21.05.2019 gün, 2019/823 esas ve 2019/583 sayılı ek karar ile yağma suçu yönünden temyiz talebinin reddine karar verildiği, anılan ek kararın sanıklar savunmanları tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de;

Yağma suçundan hükmedilen sonuç cezanın 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca kesin olup, temyiz edilemez nitelikte olduğu, bu açıklamalar ışığında Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 2020/1 sayılı ve 23.01.2020 tarihli iş bölümüne ilişkin kararına göre; ''Temyiz kanun yoluna tabi olmaması nedeniyle ilk bakışta reddedilecek temyiz talepleri görevli dairenin belirlenmesinde göz önünde bulundurulmaz.'' şeklinde düzenlemeye yer verildiği, dolayısıyla yağma suçundan verilen kararın temyiz kapsamı dışında olduğunun anlaşılması karşısında;