Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/5850 K.2021/1304

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)TCK’nın 142/1-e bendinde yer alan kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında hırsızlık suçunun cezasının sınırı üç yıldan yedi yıla kadar belirlenmiş olmakla birlikte anılan hükmün ceza sınırı 28.06.2014 gün ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe girmiş ve iki yıldan beş yıla ibaresi '' üç yıldan beş yıla '' olarak değiştirilmiş, yerel mahkemece, yapılan değişiklik gözetilmeden 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmış olması,

2)Suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığından ötürü TCK’nın 35/2 maddesinde belirlenen '' Diğer hallerde cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarı indirilir '' şeklinde yer alan indirim oranı belirlenirken üst sınırının 3/4 olarak kabul edilmesi gerekirken, yerel mahkemece takdiren üst sınırdan olmak üzere 1/2 oranında indirim yapılması şeklinde hüküm kurularak hesaplanmış olması,

3)15.08.2001 doğum tarihli suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işlendiği 23.02.2015 tarihinde 15 yaşını tamamlamamış olduğu göz ardı edilerek TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca fiili işlediği sırada '' 12 yaşını doldurmuş 15 yaşını tamamlamamış çocuklar hakkında verilen diğer cezaların yarısı indirilir '' hükmünü uygulaması gerekirken TCK'nın 31/3 maddesinde yer alan 15 yaşını doldurmuş 18 yaşını tamamlamamış çocuklar hakkında uygulanacak olan diğer cezalarda indirim oranı 1/3 olarak belirlenmiş olması,