Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/6102 K.2021/667

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin, ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik hükümlere karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların 5271 sayılı yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, katılan sanıklar ..., ... müdafiinin dilekçesi itiraz mahiyetinde değerlendirilerek katılan sanıklar ..., ... hakkında itiraz merciince bu hususta karar verildiği anlaşıldığından dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükme karşı temyiz itirazının incelenmesinde;

26/03/2015 tarihinde katılan sanık ... müdafiinin yüzüne karşı verilen hükümden dolayı 30/03/2015 tarihinde süre tutum dilekçesi verdiği, dilekçesinde müvekkili aleyhinde verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiğini belirttiği, karşı tarafın lehine verilen hükümleri ise 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal süreden sonra 13/04/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan yasanın 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak temyiz itirazının REDDİNE,

III-Katılan sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme karşı temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan "Etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin madde metninden çıkarıldığı, 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca.

"Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü de gözetilerek sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,