Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/6146 K.2021/2820

Geceleyin iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanık ...'nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/11/2014 tarihli ve 2010/244 esas, 2014/699 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 07.10.2019 gün ve 94660652-105-81-8440-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.10.2019 gün ve 2019/99357 sayılı kanun yararına bozma talebi ile Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, sanık ... ile birlikte anılan suçu işlediği iddia edilen diğer sanıklar ... ve ... tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/05/2019 tarihli ve 2018/15037 esas, 2019/8662 karar sayılı ilamında "Katılana ait depo vasfındaki yere girilerek hırsızlık yapıldığının anlaşılması karşısında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların beraati yerine yazılı şekilde karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş,...BOZULMASINA..." şeklinde karar verildiği anlaşılmakla,

Sanık ...'nin süresinden sonra temyiz ettiğinden bahisle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 21/05/2019 tarihli ve 2018/15037 esas, 2019/8662 karar sayılı ilamı ile temyiz talebinin reddi neticesinde temyiz incelemesine konu olamayan sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde, katılana ait depo vasfı taşıyan yere girilmek suretiyle hırsızlık suçunun işlendiğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmiş ise de; somut olayda işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ