Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/626 K.2021/3348

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

I) Hükümlü ... ve suç arkadaşları olan ..., ..., ..., ..., ... ve ...’la plan kurup anlaşarak ... ile müştekiyi tanıştırıp, ...’in evine gitmesini sağladıkları, evde birlikte oldukları sırada ... ve ...’in odaya girerek müştekiyi bıçak ve tabanca tehdidi ile arabaya bindirdikleri, darp ettikleri, bu korku altında cüzdanını kredi kartını, 60 mark parasını çakmak ve kol saatini, silahını ve iki adet 5.000.000 TL tutarındaki çekini aldıkları somut olayda; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nın 499. maddesinin 1. fıkrası.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nin 149/1-a-c-h madde ve fıkralarında anlamını bulan “Silahla, birden fazla kişi ile birlikte, gece vakti” nitelikli yağma, aynı kanunun 109/2, 109/3-a-b maddesinde anlamını bulan “Birden fazla kişi ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçlarını oluşturduğu dikkate alınarak.

5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca önceki ve sonraki kanun hükümleri bir bütün halinde olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçları birbiri ile karşılaştırılarak sonucuna göre, lehe yasanın saptanmasının zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

II) Kabule göre de; yakınana karşı yağma eylemini silahla, geceleyin ve birden fazla kişi ile birlikte gerçekleştiren hükümlü ...’ın eyleminin, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-c-h maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek; 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve somut duruma uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde alt sınırdan ceza uygulaması yapılması,