Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/6372 K.2021/3289

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Şikâyetçinin herhangi sabit bir yere kilitlemeden, kendi direksiyon kilidi ile park ettiği motosikletinin sokak üzerinden çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasanın 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Kanun’un 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanık hakkında, tekerrüre esas alınan Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/474 Esas, 2013/61 Karar sayılı ilâmındaki cezalardan hangisinin tekerrüre esas alındığının kararda açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak biçimde birden fazla ceza içeren ilâmın tekerrüre esas olarak gösterilmesi,