Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/6569 K.2020/5248

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün bilinen en son adresine doğrudan Tebligat Kanunun 21/2. maddesine göre tebligat yapıldığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuğun eski hale getirme talebinin kabulü ile temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu 28/02/2014 tarihinde ek karara yönelik yaptığı temyiz isteminin'de süresinde olduğunun kabulü ile Mahkemenin 24/02/2014 tarihli red ek kararı kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından dolayı tayin edilen adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 24/05/2009 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,