KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/663 E., 2021/14389 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, mala zarar verme, hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında hakaret suçundan dolayı kurulan hükmün incelenmesinde
14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında hakaret suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanık ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,
II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında yağma; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında mala zarar verme ve hırsızlık suçlarından dolayı kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, sanık ... müdafii, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafii, sanıklar ..., ... müdafii ile katılan ... ve o yer Cumhuriyet savcısının diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Birlikte suç işleyen sanıklar hakkında ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, eşit olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/663, K. 2021/14389, 28 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama