Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/6735 K.2021/4769

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Müştekinin aracının satışını yapmak için internete ilan verdiği, sanık ile müştekinin araç satışı konusunda anlaştıkları, ... ... isimli şahsın sanığa ait kimlik bilgileri ile geldiği ve sanık adına müştekiden araç satışına ilişkin vekalet aldığı, ... ... ile müştekinin, sanığa ait galeriye gittikleri, sanığın aracı denemek amacıyla araç satış bedelini ödemeden müştekiye ait araç ile ayrıldığı ve geri dönmeyerek aynı gün içerisinde aracın ... ... isimli kişiye devrini gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 157/1. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 157. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,