Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/6737 K.2021/5479

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Her ne kadar tebliğnamede sanığın adli sicil kaydında 1 yıl hapis cezasına ilişkin sabıkası bulunması nedeniyle hükmolunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilemeyeceğinden bahisle bozma kararı verilmesi talep edilmiş ise de sanığın adli sicil kaydında bulunan Mersin 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2009/522 E.- 2011/379 karar sayılı dosyasında verilen ek karar neticesinde ilgili suç bakımından uzlaştırma hükümlerinin uygulandığı ve düşme kararı verildiği anlaşılmakla tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bozmadan önce verilen ve sanık tarafından lehe temyiz edilen kararda; sanık hakkında verilen 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 62/1. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma sonrası verilen kararda belirlenen bu cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanığın aynı Kanun’un 142/1-b 143, 168/2 ve 62/1. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan neticeten 10 ay 25 hapis cezasının aynı Kanun’un 50/1-a ve 52/1-2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL üzerinden toplamda 6500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün 5. ve 6. fıkrası olarak “sanığın bir önceki karardan kaynaklanan kazanılmış hakkı bulunduğundan CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

5237 sayılı TCK'nun 50/3, 50/1.a maddesi delaleti ile TCK'nun 52/2 maddesi uyarınca hapis cezasının günlüğü 20 TL den paraya çevrilerek 6.000 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA; sanığa verilen Adli Para Cezasının miktarı, sanığın dosya kapsamından anlaşılan ekonomik ve şahsi halleri göz önüne alınarak 5237 sayılı TCY’nın 52/4 maddesi uyarınca taktiren sanığa verilen adli para cezasının sanıktan birer ay ara ile 24 eşit aylık taksitte alınmasına,