Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7099 K.2021/4086

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen 17/03/2016 tarihli kararın tebliği için sanığın bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre çıkarılıp bila tebliğ iade edilen tebligat bulunmadığı halde bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı olduğundan MERNİS adresi olduğu belirtilirek, tebligatın dağıtıcı tarafından, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliğ edildiği, bu itibarla yapılan tebligat işleminin geçersiz olduğu anlaşılmakla; sanığın 08/04/2016 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 10 aylık hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve gün para cezası karşılığı belirlenirken uygulama maddesi olarak TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ile 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de belirtilen eksikliğin mahallinde giderilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekinin ikametinde pantolonun cebinden parayı çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, TCK'nın 141/1’nci maddesi ile hüküm kurulması,

2-Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın ayrı ayrı gösterilmemesi suretiyle, 5237 sayılı TCK'nun 52/3. maddesine aykırı davranılması,