Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7311 K.2021/4079

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Sanık ...'nin olay günü mağdura hitaben "Bir kaç gün önce sana mesaj attım sen İnegöl'de olduğunu söylemiştin, ancak mesaj ...'ten geldi, bana yalan söyledin" dedikten sonra mağdura tokat attığı, mağdurun yere düşmesi üzerine mağdurun kafasını taşa çarptığı, bu esnada sanık ...'ın yerde yatan mağdurun karnına tekme atarak darp etmeye devam ettiği, ardından sanığın mağdurun elinden düşen içerisinde ayakkabı olan poşeti alması şeklindeki eyleminin TCK 148. maddesinde düzenlenen yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK 141. maddesi uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

2.Mağdurun alınan ayakkabısının sanık tarafından teslim edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3.Sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,