Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7427 K.2021/5689

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça konu aracın suça sürüklenen çocuk tarafından alındığını farkeden katılan ...'ın suça sürüklenen çocuğu arayarak aracı geri getirmesini istemesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun "ben ...'de geziyorum, aracı getirmiyorum, git nereye şikayet edersen et" dediği, suç tarihinden bir gün sonra aracı bir market önüne park ederek aracın anahtarını katılana verilmek üzere market sahibine bırakmak suretiyle aracın hasarlı bir şekilde katılan ...'a teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 146. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek cezadan indirim yapılması,

2-Suça sürüklenen çocuk tarafından suça konu aracın soruşturma aşamasında hasarlı şekilde katılan ...'a iade edildiğinin anlaşılması karşısında; katılan ...'tan soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4 maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,