Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7458 K.2021/5615

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 günlü ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihi ve sonrasında işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlık suçunun şehirlerarası otobüs terminali içerisinde işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-c maddesi ile hüküm kurulması,