Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7563 K.2021/6036

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...’nın yokluğunda açıklanan hükmün sanığın aynı konutta yaşayan ablasına 29/01/2016 tarihinde tebliğ edildiği fakat tebligat parçasına tebellüğe ehil olup olmadığı Tebligat Kanununun 23/5. maddesi gereğince tebligata şerh düşülmediği ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik’in 29. maddesine aykırı olarak muhatabın ne sebeple geçici olarak konuttan ayrıldığının yazılmadığı anlaşılmakla tebligatın usulsüz olmasından dolayı eski hale getirme ve temyiz talebinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddelerii uyarınca sanıklara zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,