Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7598 K.2021/7467

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müstakil olarak verilen müsadere kararının tabi olduğu kanun yolu ön sorun olarak değerlendirilmiştir.

Somut olayda 26.08.2008 tarihindeki hırsızlık, başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından yargılanan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 04.12.2012 tarihinde verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz edildiği, Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 2014/33457 - 2015/18414 esas ve karar sayılı, 23.11.2015 günlü, düzelterek onama kararı ile kararın kesinleştiği,

Bu dava dolayısıyla el konulan ve Sivas Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2008/906 sırasında kayıtlı iki (2) adet cep telefonu, iki (2) adet simkart ile ilgili olarak ise; 20.01.2016 günlü ek kararla TCK’nın 54. maddesi uyarınca müsadere kararı verildiği ve bu karar suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından verilen 04.02.2016 tarihli dilekçeyle temyiz edildiği tespit edilmiştir.

Müsadere, bir güvenlik tedbiridir. Müsadere kararları, kural olarak asıl hükmün tabi olduğu kanun yoluna tabidir. Müstakil müsadere kararlarına gelince;

Karar tarihi itibariyle ikili bir ayırım yapmak gerekir.

Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete geçmeden önce müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları yönünden 04.06.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca karar tarihindeki miktara ve 5219 sayılı Kanun ile değişik 1086 sayılı HMUK'nın 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırına göre kararın kesin olup olmadığı belirlenecektir. Buna göre, 20.07.2016’dan önce müstakil olarak verilen ve kesin olmayan kararlar temyiz kanun yoluna tabi olacaktır.

20.07.2016 ve sonrasında müstakil olarak verilen müsadere (veya iade) kararları, 5271 sayılı CMK’nın 256 ve 258. maddeleri uyarınca, istinaf kanun yoluna tabidir.

5237 sayılı TCK’nın 54. maddesi uyarınca, iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması koşuluyla, kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsaderesine hükmolunur.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde;

Müstakil müsadere kararının tarihi, 20.01.2016 olup istinaf kanun yoluna tabi olmadığı, müsaderesine(veya iadesine) karar verilen eşyaların toplam değerinin, karar tarihi itibariyle HMK’daki kesinlik sınırının üstünde olmasına göre, temyiz kanun yoluna tâbi olduğu kabul edilmelidir.

Suça sürüklenen çocuk ve suçu birlikte işleyen ...’e ait olduğu değerlendirilen iki (2) adet cep telefonu ve (2) adet sim kartının müsaderesine karar verilmiş ise de; bunların kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanıldığı veya suçun işlenmesine tahsis edildiği ya da suçtan meydana geldiği (elde edildiği) hususları sübuta ermiş değildir.

Açıklanan nedenlerle;

Müsaderesine karar verilen eşyaların hak sahibine (sahiplerine) iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,