Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7926 K.2021/6662

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın adli sicil kaydında bulunan TCK’nın 32/1. maddesi nedeniyle güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin hükme yönelik alınan sağlık kurulu raporu da celp edilerek, sanığın Adli Tıp Kurumu İhtisas Kurulu'na veya tam teşekküllü Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi'ne ya da üniversite hastanelerinin ilgili bölümlerine sevki ile suç tarihi itibarıyla işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasını engelleyen ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltan 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi kapsamında herhangi bir akıl hastalığı bulunup bulunmadığına sağlık kurulu raporunun aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine tek hekim raporu ile yetinilmesi;

2-Katılanın zararının kovuşturma evresinde giderildiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Eski hükümlülüklerini gösterir adli sicil kaydına göre tekerrüre esas ilamı bulunmayan sanığın mükerrirliğine karar verilmesi, kabule göre de hangi ilamın tekerrüre esas alındığının gösterilmemesi,