Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/7988 K.2021/1729

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, sanık müdafiinin hazır bulunmadığı duruşmada savunmalarının alınarak aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

2)Sanığın müştekiye ait iş yerinden 1 TL’lik kuru pasta alıp karşılığında hem verdiği 50 TL’yi hem de para üzeri olan 49 TL’yi alması karşısında, suçun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle tayin edilen cezadan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilemeyecek ise de belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık lehine şartları oluşan 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması,

3)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde TCK’nın 142/2-h ve 143. maddelerinin uygulanması neticesinde hesap edilen 7 yıl 6 aylık hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 6 yıl 3 ay yerine 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmolunması,