Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/8160 K.2021/6882

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarihli 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın alt sınırı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK’nın 150/3 ve 196/2. maddeleri uyarınca sanığa zorunlu müdafii atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanunun 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de;

a-Sanığın gece vakti eylemini gerçekleştirdiği kabul edildiği halde TCK'nın 116/4. maddesi uygulanmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

b- Dosyada mevcut kolluk görevlilerince düzenlenen yakalama tutanağı içeriğine göre sanığın yakalandığında ayakkabıları çaldığı adresi gösterdiğinin belirtilmesi karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c- Suça konu ayakkabının değerinin müştekiden sorularak ya da değer tespitinin yaptırılarak, sonucuna göre değerinin az olması halinde sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin karar yerinde tartışmasız bırakılması,