KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2020/8789 E., 2021/10440 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli hırsızlığa teşebbüs
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında nitelikli hırsızlığa teşebbüs suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında İşlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığını tesbite yönelik harcaması zorunlu kamu masrafı olan 100 TL Adli Tıp gideri ücretinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden "100 TL Adli Tıp ücreti yargılama giderinin çıkartılarak
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2020/8789, K. 2021/10440, 2 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama