Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/8811 K.2021/10543

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin 01.04.2015 tarihli kolluk beyanından anlaşılacağı üzere işyerinde çok defa hırsızlık yapıldığını en son 05.02.2015 ve 18.02.2015 tarihlerinde manavdan sebze ve meyve çalındığı beyan ettiği, suça sürüklenen çocuğun savcılık aşamasında alınan savunmalarında da son iki hırsızlık olayını ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekebileceği nazara alınarak, 05.02.2015 tarihli hırsızlık olayı ile ilgili soruşturma bulunup bulunmadığı, soruşturma açılmadıysa açılmasının sağlanarak işbu dosya ile birleştirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait tezgahtan 400-TL değerinde ürün aldığı mahkemece kabul edilmesine rağmen, şartları oluşmadığı halde TCK’nın 145/1 maddesinin uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-Suça sürüklenen çocuğun mahkemede müştekinin 150-TL’lik zararını karşıladığını beyan etmesi karşısında, müştekinin mahkemece beyanının alınarak, zararın hangi aşamada karşılandığının sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1 veya 168/2. maddesinin uygulama koşulları tartışılmadan yazılı şekilde uygulama yapılması,

4-Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydına göre TCK’nın 50/3 maddesine göre seçenek yaptırımlara çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,