Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2020/8972 K.2021/10770

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ve 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüş, sanık ...’in tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Sanıklar ... ve ... haklarında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve sanık ... ile müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklar haklarında mala zarar verme suçundan verilmiş bulunan 2000 TL adli para cezalarının doğrudan verilmeyip, hapisten çevrili oldukları anlaşılmakla; tebliğnamede red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mala zarar verme suçundan verilen hükümlerde sanıklar hakkında verilen 3 ay 10 gün hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilmesine karar verilmeden 52/2. maddesi gereğince adli para cezasının günlük 20 TL hesabıyla ayrı ayrı 2000 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... ile müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,